Kontakt z nami
|
Biuro Naukowo-Techniczne SIGMA |
Badania mikrobiologiczne sprężonego powietrza
Cena regularna:
Cena regularna:
towar niedostępny
Szczegółowy opis
Badania mikrobiologiczne sprężonego powietrza
| Sprężone powietrze mikrobiologia | ISO 8573-7 | Baterie | Drożdże | Pleśnie |
Badanie sprężonego powietrza pod kątem mikrobiologicznym tj. zawartości w nim bakterii, drożdży i pleśni, jest jednym ze sposobów na ocenę czystości sprężonego powietrza, tak aby ułatwić ocenę ryzyka mikrobiologicznego związanego z posługiwaniem się sprężonym powietrzem w kontakcie z produktami, które mają być produkowane w warunkach podwyższonej higieny – w branży spożywczej, kosmetycznej, farmaceutycznej, przy produkcji wyrobów medycznych.
Badaniom zwartości bakterii, drożdży i pleśni w sprężonym powietrzu poświęcona jest norma ISO 8573-7 „Compressed air — Part 7: Test method for viable microbiological contaminant content”. Norma ta opisuje zasady poboru próbek z instalacji sprężonego powietrza, wskazuje parametry inkubacji prób.
Warto zaznaczyć, że zawartość bakterii, drożdży i pleśni w sprężonym powietrzu nie jest używana do podstawowej klasyfikacji czystości sprężonego powietrza wg normy ISO 8573-1, tylko stanowi jej uzupełnienie. Jakość sprężonego powietrza oceniana jest przede wszystkim pod kątem trzech innych parametrów – zawartości cząstek stałych, wody i oleju, i to właśnie tylko dla tych trzech parametrów określono w normie ISO 8573-1 klasy czystości sprężonego powietrza oraz odpowiadające im limity. Norma ISO 8573-1 nie podaje więc limitów dla drobnoustrojów w sprężonym powietrzu, wymaga jedynie, aby wyniki zawartości bakterii, drożdży i pleśni były raportowane w postaci stwierdzonej ilości kolonii w metrze sześciennym powietrza (CFU/m3) oraz aby podawane były jako uzupełnienie podstawowej klasyfikacji czystości sprężonego powietrza.
W Biurze Naukowo-Technicznym SIGMA mogą Państwo zlecić wykonanie badań mikrobiologicznych sprężonego powietrza używanego w Państwa zakładzie. Ze względu na fakt, iż pobór próbki w jednym punkcie pomiarowym trwa kilkadziesiąt minut, zazwyczaj w ciągu jednego dnia możliwy jest pobór z maksymalnie kilku punktów instalacji (w szczególności, jeśli sprężone powietrze ma zostać poddane badaniom również pod kątem pozostałych parametrów wymienionych w ISO 8573-1: zawartości cząstek stałych, zawartości wody, zwartości aerozolu oleju).
Badany parametr: Zawartość bakterii, drożdży, pleśni
Obiekt badań: Sprężone powietrze
Metoda badań: ISO 8573-7:2003 (podana przeglądowi i potwierdzona w roku 2017)
Wymagania techniczne: Ciśnienie w punkcie poboru próbki: 1 – 7 bar. Rodzaj przyłącza w punkcie poboru próbki: szybkozłączka żeńska DN7.2 LUB gwint wewnętrzny G3/8'' lub G1/2'' LUB gwint zewnętrzny G3/8'' lub G1/2''.
W jaki sposób odbywa się badanie sprężonego powietrza pod kątem zawartości bakterii, drożdży i pleśni
Pobór próbki sprężonego powietrza do badań mikrobiologicznych sprowadza się do ekspozycji płytki Petriego z pożywką mikrobiologiczną (TSA) na strumień sprężonego powietrza o znanej objętości (tzw. metoda zderzeniowa). Pobór próbki odbywa się w impaktorze szczelinowym podłączanym do instalacji ciśnieniowej (do 7 bar), w którym następuje rozprężenie próbkowanego gazu do ciśnienia atmosferycznego i kontrolowany (regulowany) przepływ powietrza nad pożywką mikrobiologiczną (w warunkach izokinetycznego przepływu). Płytki mikrobiologiczne (próbki właściwe oraz próbki ślepe służące potwierdzeniu czystości mikrobiologicznej układu próbkującego przed i po wykonaniu właściwych badań) poddawane są następnie w laboratorium inkubacji w celu wyhodowania kolonii z drobnoustrojów osiadłych w pożywce.
Podstawowe kroki w procedurze poboru próbki sprężonego powietrza do badań mikrobiologicznych:
- Potwierdzenie spełnienia wymagań technicznych w punkcie poboru próbki sprężonego powietrza (ciśnienie do 7 bar; przyłącze: szybkozłączka żeńska DN7.2 LUB gwint wewnętrzny G3/8'' lub G1/2'' LUB gwint zewnętrzny G3/8'' lub G1/2'').
- Dezynfekcja sprzętu służącego do poboru próbki.
- Przepuszczenie sprężonego powietrza przez układ poboru próbki (bez płytki Petriego) w celu odparowania dezynfektantu oraz wyregulowania wartości przepływu przez próbnik.
- Pobór ślepej próby polegający na umieszczeniu płytki Petriego z pożywką w próbniku, ale bez uruchomienia przepływu sprężonego powietrza.
- Pobór właściwej próbki sprężonego powietrza do badań mikrobiologicznych (w warunkach izokinetycznego przepływu sprężonego powietrza przez próbnik).
- Pobór ślepej próby polegający na umieszczeniu płytki Petriego w próbniku, ale bez uruchomienia przepływu sprężonego powietrza.
- Inkubacja próbek w laboratorium (30˚C / bakterie: 1-3 dni; drożdże i pleśnie: 3-5 dni) i odczyt ilości wyrosłych kolonii bakterii, drożdży i pleśni.
- Opracowanie sprawozdania z badań, w którym ilość mikroorganizmów w sprężonym powietrzu wyrażona zostaje w postaci #cfu/m3.
Cena wykonania pomiarów zawartości wody w sprężonym powietrzu
Koszt wykonania badań mikrobiologicznych w kilku punktach instalacji sprężonego powietrza (w ciągu 1 dnia pomiarowego) wynosi od 5200 do 8000 PLN netto + koszty dojazdu. Jeśli są Państwo zainteresowani równoczesnym wykonaniem pomiaru zawartości cząstek stałych, zawartości wody oraz oleju, prosimy o wybór odpowiedniej opcji z listy rozwijanej w górnej części strony - jesteśmy gotowi wykonać pełen zakres badań sprężonego powietrza w Państwa zakładzie.
Oferta cenowa do pobrania
Kliknij zdjęcie poniżej, aby pobrać dokument pdf:
Składanie zamówień
Prosimy o wypełnienie formularza zamówienia w górnej części strony - przycisk ZŁÓŻ ZAMÓWIENIE, lub o kontakt drogą email: info@bnt-sigma.pl.

Metoda impakcji cz. 7
Pytanie: Na czym polega zasada działania próbnika zderzeniowego (impaktora) do gazów? Odpowiedź: ISO 8573-7 opisuje metodę zderzeniową, gdzie rozprężony strumień gazu uderza z określoną prędkością w podłoże agarowe (np. TSA, SDA). Konstrukcja głowicy zapewnia odpowiednią inercję, by żywe komórki bakteryjne osadziły się na szalce bez fizycznego zniszczenia, co pozwala po inkubacji na obliczenie jednostek tworzących kolonie (CFU).
Dekompresja w mikrobiologii
Pytanie: Dlaczego powietrze do badań mikrobiologicznych musi być łagodnie rozprężane? Odpowiedź: Gwałtowna dekompresja z 7 bar do ciśnienia atmosferycznego wywołuje ekstremalny stres fizjologiczny (szok ciśnieniowy) oraz termiczny (ochłodzenie gazu) u mikroorganizmów. Może to zabić żywe komórki lub wprowadzić je w stan VNC (Viable but Non-Culturable), dając fałszywie ujemne (czyste) wyniki na szalce.
Ślepe próby w mikrobiologii
Pytanie: W jakim celu norma ISO 8573-7 wymaga wykonywania "ślepych prób" tła? Odpowiedź: Pobór prób wymaga podłączenia sprzętu w hali produkcyjnej. Otwarcie szalki Petriego na czas montażu do głowicy może spowodować osadzenie się bakterii z powietrza otoczenia. Ślepa próba eliminuje podejrzenie, że zanieczyszczenia wyrosłe na agarze pochodzą z rurociągu, chroniąc przed fałszywym naruszeniem limitów.
Biofilm w rurociągach
Pytanie: Czy w instalacji sprężonego powietrza może rozwinąć się biofilm bakteryjny? Odpowiedź: Tak, jeśli w rurociągach krzyżuje się podwyższona wilgotność (np. awaria osuszacza), ciepło odpadowe ze sprężarkowni oraz pożywka organiczna (resztki oparów olejów). W takich miejscach bakterie tworzą przylegający biofilm, który punktowo wyrzuca zarodniki do systemu przy skokach ciśnienia.
Czas poboru a wysychanie agaru
Pytanie: Co determinuje maksymalny czas trwania poboru 1 m³ próby mikrobiologicznej? Odpowiedź: Czas poboru i strumień przepływu (często 50-100 l/min) są balansowane tak, aby pędzący gaz nie wysuszył całkowicie podłoża agarowego na szalce przed zakończeniem cyklu. Przesuszony agar zabija zebrane komórki mikroorganizmów.
ISO 8573
Norma ISO 8573-1 wyraźnie zaznacza, że zanieczyszczenia stałe mogą przyjmować formę nie tylko obojętnych drobin, ale również zdolnych do życia jednostek tworzących kolonie (CFU), do których zaliczamy bakterie, grzyby oraz drożdże. Podobnie jak przy gazach, dla zanieczyszczeń mikrobiologicznych nie wyznaczono klas czystości. Analizy zawartości mikroorganizmów w sieci należy przeprowadzać metodami opisanymi w normie ISO 8573-7. Czego nie robić: Projektując instalacje o podwyższonym ryzyku, nigdy nie polegaj wyłącznie na samej normie ISO 8573-1. W przypadku zastosowań specjalnych – takich jak powietrze medyczne, oddechowe, czy produkcja żywności i napojów – wytyczne tej normy są niewystarczające. Jakie są konsekwencje: Ograniczenie się jedynie do standardowej klasyfikacji przemysłowej w branżach wrażliwych skutkuje poważnymi niezgodnościami jakościowymi. Aby w pełni sprecyzować wymagania dotyczące zanieczyszczeń mikrobiologicznych i wyeliminować ryzyko skażenia, bezwzględnie musisz korzystać z zewnętrznych standardów uzupełniających, takich jak farmakopea, normy dla stref czystych (clean-room) czy krajowe specyfikacje określające np. częstotliwość regularnych testów aparatury oddechowej. Jak poprawnie dokumentować dodatkowe zanieczyszczenia? Zapisy dotyczące stężenia gazów oraz mikroorganizmów mają charakter opcjonalny i stanowią uzupełnienie podstawowego formatu oznaczenia klas [A:B:C]. Co robić: Zapisuj zanieczyszczenia gazowe i mikrobiologiczne jako dodatkowe człony na końcu głównej specyfikacji. Prawidłowa dokumentacja tych parametrów wymaga precyzyjnego formatowania: Dla gazów: Należy użyć zapisu ISO 8573-6 [nazwa zanieczyszczenia; wartość; jednostka] . Przykład poprawnej specyfikacji na certyfikacie to np.: [SO2 ≤ 0,01 mg/kg] lub [CO2 ≤ 1 mg/kg] . Dla mikrobiologii: Należy użyć zapisu ISO 8573-7 [wartość cfu/m³] . Przykład prawidłowej adnotacji: [5 (cfu)/m³]